Adı yok.

yokluğuma doğru bir yolculuğa başlıyorum.
paslı ellerine düşüyorum gecenin.
kırılıyorum en korumasız yerimden sana doğru.
sonum olsada bu gelişim , gelmeliyim sana..
eğer bitecekse bu sefil hayatım sensizliklerle dolu bir gecede.
bitmeden yaşamalıyım seni asırlara sığdıramadığım kısa bir gün boyu.

bu geliş bir gidişin önsöz ü olup sürgün ediliyor karanlığıma.
her yanımdan kanıyorum , kanla doluyorum.
attığım hiçbir adım sana çıkmıyor bu sevdada.
adımlarım denk düşmüyor yürüdüğün yollara.
kentimin toprağı , her anı için bir damla yağmur emiyor gözlerimden süzülen.
tufanlarıma kapılıyorum , nuhlarımın kurtardığı tek varlığım sen oluyorsun binlerce defa.

şimdi , gidişime geliyorum yorgun bedenimle.
saatim durdu , zaman bıraktı beni yarı yolda.
bitmek bilmeyen sen nöbetlerine yenik düşüyor ruhum.
şizofrenik satırlarımla kanıyorum sana en ince yerlerimden..
ceplerimde , görmemek için sonumu ,
yerlerinden çıkardığım kanlı gözlerim..
ağlıyorum. hıçkırıklarım kırılıyor odamın duvarlarında.
gözlerimden kan akıtıyorum denizlerimize..

şimdi , bir yokoluşun önsözündeyim.
sürgün edildim sehrinden uzaklara.

ve ben şimdi geliyorum sana sevdiğim.
beklemediğin bir gecenin ortasında çıkıyorum yola.
belki son gelişim , belki ilk gidişim benden..
sen oldukça benimi yitiriyorum , bensiz sevdalarında.
gecenin en soğuğunda , sen olmadan yaşayamayacağımı her idrak edişimde ,
bensiz yaşayabilmenin acısını hissediyorum kasıklarımda.

yollarım çıkmayacak şehrine belki yine.
ama geliyorum sevdiğim.
sonuna yaklaştığım bu ömrün , bir gününü senli yaşamadan ölmek yakışmaz sevgime.

ölmeden geliyorum...
seni seviyorum.