Istanbul'dan kaçış.

İstanbul'u terk ediyorum.
Sokaklarında attığım her adımın ruhuma kara lekeler bıraktığı bir sehirde yasamaktan kurtuluyorum..
Ama korkuyorum..
Her an olduğum yere çöküp kalabilirim.. Ve korkuyorum.. Vücudum yere düstüğünde yanımda olacak kimseyi bulamamaktan.. Çünkü bilmiyor insanlar..
Aylardır bir ekran koruyucunun arkasına saklanıyorum.. İnsanlara oyunlar oynuyorum.. Ama en kötüsü ne biliyormusun..?
Yanımda , yakınımda olan insanlara 'ben iyiyim'cilik oynamak. Yoruyor beni..
Birkaç gün içinde son adımlarımı atacağım bu sehirde.. Son kez kirleneceğim.. Ve son bir kez deliliğimi haykıracağım bütün sehre..

Sonrası huzur. Sonrası , ben.